Μιλώντας σε πολιτικές συναντήσεις σε δημοτικά διαμερίσματα του Ν.Πέλλας, ο πρώην υπουργός και βουλευτής ΠΑΣΟΚ Γιώργος Πασχαλίδης αναφέρθηκε στην έλλειψη ολοκληρωμένου σχεδίου εξόδου από την κρίση, στην πολιτική προχειρότητα και τους κυβερνητικούς αυτοσχεδιασμούς της Ν.Δ.. Όπως τόνισε:
«Τα διαδοχικά κύματα οικονομικών μέτρων αποδεικνύονται στη πράξη ευκαιριακοί αυτοσχεδιασμοί για την αντιμετώπιση πιεστικών καταστάσεων, όπως ο εκτροχιασμός του προϋπολογισμού και των βασικών οικονομικών μεγεθών του.
Μετά την αποτυχία του τεχνάσματος της απογραφής (2004-2007), η Ν.Δ. εδώ και 2 χρόνια αδυνατεί να διαμορφώσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο εξόδου από την κρίση παρά το γεγονός ότι οι εκλογές του 2007 έγιναν στο όνομα αυτής της κρίσης (σύνταξη προϋπολογισμού 2008).
Η κεντρική ιδέα ενός ολοκληρωμένου σχεδίου θα πρέπει να ανταποκρίνεται στην ελληνική πραγματικότητα, δηλαδή στην κατανόηση της διπλής φύσης του προβλήματος της χώρας (δημοσιονομικό – παραγωγικό). Η χώρα σήμερα δεν παράγει, με αποτέλεσμα η επιβράδυνση έως στασιμότητα του ρυθμού ανάπτυξης να στερεί τα απαραίτητα έσοδα από τα δημόσια ταμεία.
Η πτώση στην οικοδομή (-25%), στον τουρισμό (-20%), στην μεταποίηση (-10%), η άνοδος στις ακάλυπτες επιταγές (ύψους 1.5 δις ευρώ), η έκρηξη της ανεργίας (πάνω από 10% συνυπολογίζοντας και την κρυφή ανεργία), η ζοφερή εκτίμηση για χιλιάδες λουκέτα σε βιοτεχνίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις (περισσότερα από 120 χιλιάδες λουκέτα το 2009), η διόγκωση του ελλείμματος και η εκτίναξη του δημόσιου χρέους είναι στοιχεία που περιγράφουν τη δύσκολη κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.
Τα αποσπασματικά μέτρα για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης συχνά αλληλοεξουδετερώνονται. Υπάρχουν θετικά παραδείγματα αντιμετώπισης αντίστοιχων κρίσεων τις προηγούμενες δεκαετίες ’80 –’90, όταν υιοθετήθηκαν μοντέλα διαχείρισης κρίσεων που απαντούσαν και στην παραγωγική και στη δημοσιονομική διάσταση του προβλήματος.
Για να λύσεις ένα πρόβλημα πρέπει πρώτα να το καταλάβεις και να το περιγράψεις σωστά. Η Ν.Δ. σήμερα το αποφεύγει αυτό, χρησιμοποιώντας ως άλλοθι τη διεθνή οικονομική κρίση, ενώ δείχνει να αδιαφορεί για το παραγωγικό κενό της χώρας.
Για παράδειγμα στην τελευταία κρίση του ροδάκινου στην Πέλλα καταδείχθηκε η αδυναμία της κυβέρνησης να αντιληφθεί και να μιλήσει για την παραγωγική διάσταση του προβλήματος, δηλαδή την αξιοποίηση και προοπτική της παραγωγής (βιομηχανικό – επιτραπέζιο ροδάκινο) στις σημερινές συνθήκες ζήτησης.
Με τέτοιες αδυναμίες κατανόησης των προβλημάτων μεγαλώνει το έλλειμμα της πολιτικής αποτελεσματικότητας, ενώ διευρύνεται το πλεόνασμα της πολιτικής προχειρότητας. Ένα τέτοιο παράδειγμα πολιτικής προχειρότητας είναι η διαχείριση των πόρων του ΕΣΠΑ που ενώ θα έπρεπε να κατευθυνθούν σε παραγωγικές αναδιαρθρώσεις που χρειάζεται ο τόπος, κατασπαταλώνται με συνοπτικές διαδικασίες ως επιδοτήσεις ημετέρων».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου